Ισλαμο-
Δεν ντράπηκα,
ούτε φοβήθηκα, να βάλω ολόκληρο τον όρο
που από καιρό αποδίδω σε αυτά τα φαινόμενα.
Όμως τελικά δεν θέλησα να χαρίσω όλο το
τον Ισλαμισμό στον ισλαμοφασισμό.
Γράφω ορισμένες
θέσεις με την μορφή “comments”
για να είναι ευκολότερος ο επιμέρους
σχολιασμός – για όποιον θέλει.
Για διευκόλυνση, και πρόκληση?, επαναλαμβάνω εδώ την τελευταία παράγραφο – συμπέρασμα
Δεν
αναγνωρίζουμε ως ισότιμο ένα πολιτισμό
που θέλει να μας επιβληθεί. Δεν αποδεχόμαστε
την κατώτερη θέση του μισού πληθυσμού,
ακόμα και για αυτές που το αποδέχονται
για τον εαυτό τους. Δεν έχουμε, εμείς
σύμφωνα ακριβώς με την δική ιδεολογία
μας, την θεόσταλτη βεβαιότητα του
αλάθητου αλλά υπερασπιζόμαστε τον
πολιτισμό μας και τον τρόπο ζωής μας
απέναντι στην, κατ' εμάς!!, οπισθοδρομική
ιδεολογία που ΜΑΣ τα απειλεί.
ΥΠΑΡΧΕΙ
ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ. ΓΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ
ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ
Αυτό vs Έτερο - καθορισμός
ReplyDeleteΗ ιδεολογία (προσωπική φιλοσοφία, πολιτική στάση, θρησκεία) είναι κατ' αρχήν προσωπική και γίνεται συλλογική όταν μοιράζεται σε μια μεγαλύτερη ομάδα ατόμων, γίνεται “υλική δύναμη όταν μπει στις μάζες” που έλεγαν οι κλασικοί. Εδώ θα αναφερθώ σε μια διάκριση της ιδεολογίας σε “έτερο-καθοριζόμενη” ή “αυτό-καθοριζόμενη” δηλ. αν παραπέμπει σε μια αλήθεια που παράγει η κοινωνία ή σε μια εξ' αποκαλύψεως αλήθεια που έρχεται απ' έξω (αν δεν κάνω λάθος, το προτείνει ο Καστοριάδης). Μπορεί να αρνούμαστε την φυσική αιτιολόγηση αυτού του διαχωρισμού – ως ορθολογιστές θεωρούμε όλα παράγονται στα φαιά κύτταρα και δεν προέρχονται από το όρος Σινά -, αλλά η διάκριση αυτή αφορά στις δυνατότητες διαλόγου με τους ακολούθους της ιδεολογίας. Αν, κατ' αυτούς η αλήθεια είναι θεόπεμπτη, δεν μπορείς να την συζητήσεις. Και αυτό δεν αφορά μόνο τους θρησκευόμενους: αντίστοιχα όποιος θεωρεί τον εαυτό του απ΄ ευθείας απόγονο των (βιολογικά) νεκρών – και συνεπακόλουθα σήμερα βωβών, θεωρητικών του Μαρξισμού, δεν μπορεί να διαπραγματευτεί την αλήθεια του.
Φασισμός
ReplyDeleteΟ φασισμός ξεκινά από κάποιο διαχωρισμό των ανθρώπων και με την τοποθέτηση των δικών μας σε μία ανώτερη θέση που παρέχει διαφορετικά δικαιώματα και/η υποχρεώσεις, προερχόμενα από μια έτερο-καθοριζόμενη αιτιολόγηση. Όταν η ιδέα της ανωτερότητας καταλήγει σε δυναμικές και βίαιες πράξεις, έχουμε τα φασιστικά φαινόμενα που εκδηλώθηκαν στο 1ο μισό του 20ου αιώνα, και καθιέρωσαν ιστορικά το όρο.
Φυσικά δεν είναι μόνο οι φασιστικές ιδεολογίες που διαχωρίζουν τον λαό. Ένα πρώτο κριτήριο για τον φασιστικό διαχωρισμό είναι η αυθαιρεσία του ή μη. Αν πω ότι οι Δημήτριδες ή οι Ολυμπιακοί είναι ανώτεροι άνθρωποι είμαι φυσικά γραφικός ή γελοίος, ο διαχωρισμός όμως είναι κατ' ουσίαν φασιστικός. Το κριτήριο της αυθαιρεσίας είναι χρήσιμο εντός του ορθολογισμού μας, αλλά όμως υποκειμενικό. Ο δρ. Γκαίμπελς έγραψε τόμους για τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά ανωτερότητας της Αρίας φυλής.
Θα προσθέσουμε ένα περισσότερο αντικειμενικό κριτήριο, το κριτήριο του οριστικού ή μη διαχωρισμού, εντός μιας αυτό-καθοριζόμενης θεώρησης. Έτσι ο ταξικός διαχωρισμός καθορίζεται από την θέση σου στη διαδικασία παραγωγής και μπορεί να αλλάξει ενώ η καταγωγή σου από έναν περιούσιο θεό ή το χρώμα του δέρματος του δεν αλλάζει (δεν μιλάμε για τις κρέμες του M. Jackson)
Επιθέσεις στο Παρίσι
ReplyDeleteΚατά την γνώμη μου, η επίθεση στο Charlie Hebdo, ήταν άλλης ποιότητας και περισσότερο αποτρόπαια (αν υπάρχει 'περισσότερο') σε αυτό από τις πρόσφατες επιθέσεις στο Παρίσι, παρά τον μικρότερο αριθμό των θυμάτων. Το πρώτο, και κυρίαρχο, σκέλος της αιτιολογίας των δραστών του Νοεμβρίου είναι “κατά των σταυροφόρων” δηλ η επίθεση στο έδαφος ενός κράτους που μας επιτίθεται, κατά των αμάχων του εχθρού. Ενώ δεν αρνούμαστε - δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αρνηθούμε - ότι είμαστε σε πόλεμο, μας εκπλήσσει τραγικά και δυσάρεστα ότι ο πόλεμος μεταφέρεται στο έδαφος μας, ενώ λίγο μας απασχολεί συνειδησιακά όταν οι αμέσως προηγούμενες γενεές το έκαναν, στη Δρέσδη, στον τελευταίο μεγάλο νομιμοποιημένο πόλεμο όλων μας. Το άλλος σκέλος της επιχειρηματολογία των δραστών δηλ. πχ για το “ανήθικο πάρτι πορνείας” στο Μπατακλάν μάλλον προσπαθεί να αιτιολόγηση την επιλογή των στόχων. Αντίθετα, το Charlie Hebdo αφορούσε την αντίληψη τους για το τι η δική μας κοινωνία μπορεί να γράφει και πως πρέπει να ζει, κατά την έτερο-καθοριζόμενη ιδεολογία τους.
[Αναγνωρίζω το αίτημα της μη εξύβρισης των Θεών του οποιουδήποτε. Όμως, πρέπει να προσέχουμε ή να επιβάλουμε να μην πηγαίνει η ύβρις στον πιστό. Όταν ο πιστός πηγαίνει στην ύβρη – ας πρόσεχε).
Και μετά?
ReplyDeleteΤο ερώτημα που τίθεται είναι αν μετά την επίθεση του εχθρού κατά των αμάχων μας πρέπει να συνεχίσουμε τον πόλεμο, και με ποιες συμμαχίες. Αλλά πριν από όλα, θα έπρεπε να ξεκαθαρίσουμε τις γραμμές μας. Σε κάθε πόλεμο υπάρχουν οι πατριώτες που ξεπερνώντας τις αντιπαλότητες είναι πρόθυμοι να πουλήσουν στον εχθρό το σκοινί για να μας κρεμάσει. Στην δεδομένη περίπτωση, η βασική προδοτική συμπεριφορά δεν είναι η πώληση των όπλων (δύσκολα θα ζητάγαμε δεοντολογία από τους εμπόρους όπλων) αλλά η αγορά του πετρελαίου από τις ελεγχόμενες από το Daesh περιοχές, που χρηματοδοτεί τις μεγάλες πολεμικές και τρομοκρατικές επιχειρήσεις τους.
Το ερώτημα όμως είναι αν η οικονομική ασφυξία θα σώζει εκτός από την Παλμύρα (χωρίς να το υποτιμώ – κάθε άλλο) θα σώσει και τις ζωές των αμάχων μας.
Βύρωνες
ReplyDeleteΜία συνταρακτική ρομαντική παρομοίωση των νεαρών τζιχαντιστών της Δύσης που διάβαζα είναι “μικροί Λόρδοι Βύρωνες”. Η σχολική εθνική και η μετέπειτα αριστερή μας κουλτούρα τείνει να υποκλίνεται στη διάθεση κάθε νέου να αγωνιστεί (πόσο μάλλον να θυσιαστεί) για μια ιδέα. Εδώ μπορούμε να σημειώσουμε την απουσία ενός Αριστερού, ή κοσμικά πατριωτικού κινήματος που θα μπορούσε να συνεγείρει τις δικαίως εξοργισμένες συνειδήσεις “στο τρίτο κόσμο” - άλλες ηπείρους ή και inner cities.
Αρνητική παρενέργεια της πτώσης του Υπαρκτού. Που, εκτός των άλλων, δημιουργούσε τον ενδιάμεσο χώρο για ένα κίνημα των Αδεσμεύτων.
Πόλεμος Πολιτισμών
ReplyDeleteΜε ένα έξυπνο κόλπο δύο Ολλανδοί δημοσιογράφοι θέλησαν να δουν πώς οι συμπατριώτες τους αντιδρούν σε ορισμένα "ακραία" για το δυτικό πολιτισμό χωρία της Βίβλου και κατά πόσο είναι προκατειλημμένοι απέναντι στο Ισλάμ. Έτσι έντυσαν τη Βίβλο με το εξώφυλλο του Κορανίου, βγήκαν στους δρόμους και διάβασαν αποσπάσματα στους περαστικούς...
Δείτε http://www.koutipandoras.gr/article/157176/nomizete-oti-korani-einai-pio-aystiro-apo-ti-vivlo-deite-peirama-ton-ollandon
Δεν πιστεύω να χρειάζεται να διευκρινίσω ότι δεν θεωρώ ότι η αγριότητα των τζιχαντιστών είναι σύμφυτη στο Κοράνι, σε αντίθεση με την δική μας θρησκεία. Κάποιοι και κάποτε, χριστιανοί, έχουν κάνει όλα, ή σχεδόν όλα, που σήμερα αποδίδονται αντίστοιχα συλλήβδην στους ισλαμιστές, όλους. (Μια διαφορά, για να είμαστε ακριβείς, οι πρώτοι χριστιανοί μάρτυρες δεν θυσίαζαν και τους απίστους - μόνο τον εαυτό τους, εδώ μάλλον υπάρχει διαφορά θρησκευτικής αφήγησης ή έστω ερμηνείας). Μια προσωπική αναφορά, είχα ζήσει σε πολύ-θρησκευτική χώρα -κάποτε, όταν η κόντρα εκφραζόταν με συνθήματα στο τοίχο αλλά όταν έβλεπε τους πιστούς σε λειτουργία δεν καταλάβαινα σε πια θρησκεία ήταν. Τώρα, στους τόπους λατρείας βάζουν βόμβες.
Είχαμε Υπατεία, Γαλιλαίο, Ιερά Εξέταση , Σταυροφορίες κτλ. (και κάποιοι μεταχειρίζονται το όρο ακόμα για τις δικές τους εκστρατείες– απύθμενη βλακεία ή προβοκάτσια – για να θυμηθούμε το κλασικό “ο προβοκάτορας και ο μ, την ίδια ζημιά κάνουν)
Όμως, ξεμπερδεύαμε με αυτά πριν αρκετούς αιώνες και τώρα υπερασπιζόμαστε τις κατακτήσεις του διαφωτισμού. Δηλαδή την ελευθερία και την ανοχή. Την ανοχή που συνεπάγεται και την καταπίεση της έμφυτης αποστροφής μας προς το διαφορετικό.
Δεν αναγνωρίζουμε ως ισότιμο ένα πολιτισμό που θέλει να μας επιβληθεί. Δεν αποδεχόμαστε την κατώτερη θέση του μισού πληθυσμού, ακόμα και για αυτές που το αποδέχονται για τον εαυτό τους. Δεν έχουμε, εμείς σύμφωνα ακριβώς με την δική ιδεολογία μας, την θεόσταλτη βεβαιότητα του αλάθητου αλλά υπερασπιζόμαστε τον πολιτισμό μας και τον τρόπο ζωής μας απέναντι στην, κατ' εμάς !, οπισθοδρομική ιδεολογία που ΜΑΣ τα απειλεί.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ. ΓΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ